De vorige update uit Sint-Oedenrode dateert alweer van voor de vakantie. Meer dan eens kreeg ik te horen dat de foto’s die ik zo af en toe deel van dit project gemist werden. Hoog tijd voor een update. Met extra veel foto’s, want ik wilde niet kiezen.
‘Stilzitten’ lijkt niet voor te komen in het woordenboek van zelfbouwende opdrachtgevers Doy, Ellen, Daphne en Gijs. In de vakantieperiode is hard doorgewerkt. De dakranden zijn met douglas delen bekleed en het dak is voorzien van een waterdichte afwerking als onderlaag voor het groendak. Daarmee is het volledige huis wind- en waterdicht.
Door pa Dekkers zijn de door hem gemetselde plinten vakkundig vlak afgesmeerd.
Vooral binnen worden er nu stappen gezet en zijn er de voorbije weken flink meters gemaakt. Nadat op 3 augustus de blowerdoortest van de ruwbouw resulteerde in een zeer nette Qv10-waarde van 0,254 L/s/m², konden de opdrachtgevers beginnen met het afwerken van de wanden.
Underlayment-platen en leemstuc wisselen elkaar daarbij af en zorgen in elke ruimte voor een fraai materiaalpalet samen met de HSB-spantconstructie van V&S Authentiek Bouwen en de houten binnenzijde van de Kneer-Südfenster kozijnen afkomstig van ISOPUUR.
Net als bijna alle delen van het huis is ook de leemstuc zelf door de opdrachtgevers aangebracht, met hulp van een bevriend stucadoor voor tips bij het aanbrengen en de afwerking.
Voorafgaand aan het aanbrengen werden de wanden waar de leemstuc de hoek om gaat iets afgerond. De scherpe kantjes ervan af zogezegd. Dat was een hele klus op zich, maar het resultaat is subliem.
De zachte hoeken passen perfect bij de warmte van de leem-afwerking en zoals op je op de foto goed ziet krijgt het huis er een fijne tactiliteit van, de wanden worden bijna fluweelzacht. De fijn geschuurde randen van de underlayment panelen en de profilering van de kozijnen versterken dat effect.
Nu heb ik altijd al wel de neiging om materialen aan te willen raken, dus je kunt je voorstellen dat ik vorige week niet met een half uurtje weer buiten stond. En dat is misschien deels ook wel het gevolg dat de opdrachtgevers wat graag bereid zijn om hun kennis en ervaringen te delen. Daar wordt ik dan weer een betere architect van.
Vanwaar de titel van dit bericht? Die heeft alles te maken met de linker foto.
Bij de afgeronde leemstuc dagkanten wilde opdrachtgever Doy graag een passende vensterbank maken. Daarom probeerde hij wat verschillende opties om uiteindelijk te kiezen voor een vensterbank met afgeronde hoeken.
Maar hoe die ronding nou te bepalen en netjes af te tekenen?
Snoepjes! Want de pot met snoepjes (of eigenlijk zijn het best wel wat potten) in het t-huis is nooit ver weg en laat die pot nou net de perfect passende ronding hebben.
Zo’n verhaal is toch gewoon om van te smullen? Ik wordt er blij van!
